Makine ve Teçhizatın Büyük Bir Bölümünü Kendi Malı Olma Kriteri Getirilmesi ve Rekabet

Uyuşmazlık konusu ihalede ise, ihale ilânı ve idari şartnamede ihaleye katılmak için yeterlilik kriteri olarak işin yapılması için gerekli görülen makine, teçhizat ve diğer ekipmana ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemesine karşılık, Temizlik Hizmet Alım İşine Ait Özel Teknik Şartnamede, ihale konusu işin yapılabilmesi için gerekli görülen makine, teçhizat ve diğer ekipman sayısına ve niteliğine yönelik düzenlemelere yer verildiği görülmüştür. Oysa söz konusu yeterlik kriteri, sözleşmenin uygulanması aşamasına ilişkin olmayıp , ihaleye katılım aşamasına ilişkin olduğundan, ihale ilânı ve idari şartnamede yer verilmeyen bir kritere özel teknik şartnamede yer verilmekle sözleşmenin uygulanması aşamasında yeni bir yeterlilik kriteri getirilmektedir. Bu durumun ihaleye katılımı daraltıcı nitelikte olduğu, diğer taraftan, teknik şartnamede yer alan, pick-upların trafiğe çıkış tarihi itibarıyla iki yaşını, diğer araçların ise üç yaşını geçmemiş olacağına ilişkin hükümle birlikte, ihale konusu işin niteliği ve özelliği ile ihale konusu işte kullanılacak araçların sayıları dikkate alındığında, 22 adet sıkıştırmalı büyük çöp kamyonundan 11 adedinin, 3 adet sıkıştırmalı küçük çöp kamyonundan 2 adedinin, 5 adet süpürge aracından 3 adedinin yüklenicinin kendi malı olması şartının istenilmesine ilişkin düzenlemenin de ihaleye katılımı daralttığı kanaatine varılmıştır.

 

Ayrıca ihalede yeterlilik kriteri olarak belirlenen hususların, ihale dokümanında yer alması ve ihale dokümanının bu yönüyle birbiriyle uyumlu ve yeterli açıklıkta olması zorunlu olduğundan, bu hususlar dikkate alınmadan hazırlanan ihale dokümanıyla gerçekleştirilen ihalenin iptaline yönelik Kamu ihale Kurulu kararında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Bu durumda, davanın reddi gerekirken, dava konusu Kamu İhale Kurulu kararının iptali yönünde hüküm kuran temyize konu İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır. (Danıştay 13. Dairesi’nin 22.11.2012 tarihli ve E:2010/1692 K:2012/3337 sayılı kararı)